Yazılar
TR-31 ve TR-34: Ödeme anahtarları güvenle nasıl taşınır?
Terminalde girilen her PIN, birbirine bağlı simetrik anahtarlarla korunur. Bu zincirde sorun çıkaran nadiren kriptografinin kendisidir; asıl risk, anahtarların sistemden sisteme nasıl taşındığındadır. Bugün bu taşımanın kurallarını iki ANSI X9 dokümanı belirliyor: TR-31 ve TR-34. İkisi genellikle aynı cümlede anılır ama farklı sorunları çözerler.
Sorun: Ne işe yaradığı belli olmayan anahtar
Uzun yıllar boyunca iki sistem arasında gönderilen bir anahtar, yalnızca şifrelenmiş bir değerden ibaretti. Bunun PIN anahtarı mı, MAC anahtarı mı yoksa anahtar şifreleme anahtarı mı olduğunu alıcı taraf ancak dosya adından, alanın yerinden ya da gelen e-postadan anlayabiliyordu. MAC hesaplamak için üretilmiş bir anahtarın PIN bloklarını çözmekte kullanılmasını engelleyen bir mekanizma yoktu. Ödeme HSM’lerine yönelik bilinen saldırılar da tam olarak bu açığı kullandı: cihazı, bir anahtarı amacı dışında kullanmaya ikna etmek.
Bu sorunun çözümü anahtar bloğu. Anahtar bloğu, şifreli anahtarı kullanım bilgileriyle birlikte taşır ve ikisini kriptografik olarak birbirine bağlar. Böylece ne anahtar ne de bilgileri fark edilmeden değiştirilebilir.
TR-31: Anahtar bloğunun yapısı
Bu yapıyı TR-31 tanımlar. Standart bugün ANSI X9.143 adıyla yayımlanıyor; AES tarafındaki uluslararası karşılığı ISO 20038. Bir TR-31 bloğu üç bölümden oluşur:
- Başlık: Açık metin olarak durur ama bütünlüğü korunur. Anahtarın ne için kullanılacağını (PIN şifreleme, MAC üretme, veri şifreleme, anahtar şifreleme, DUKPT ana anahtarı gibi), algoritmasını, nasıl kullanılabileceğini (yalnızca şifreleme, yalnızca çözme, üretme, doğrulama…), sürümünü ve dışa aktarılıp aktarılamayacağını söyler.
- Şifreli anahtar: Anahtarın kendisi, uzunluğu ve dolgu verisi. Ortak anahtar şifreleme anahtarından türetilen bir koruma anahtarıyla şifrelenir.
- Doğrulama değeri: Başlık ve şifreli bölüm üzerinden, türetilmiş ikinci bir anahtarla hesaplanan MAC.
MAC başlığı da kapsadığı için kimse başlıkta iki karakter değiştirerek bir MAC anahtarını PIN anahtarına çeviremez. Bloğu alan HSM bu bilgilere uyar: “yalnızca doğrulama” diye işaretlenmiş bir anahtarla asla MAC üretmez. Blok sürümü de önemli. Hedef, B (anahtar türetmeli TDES) ya da D (AES) sürümü olmalı; varyant tabanlı ilk sürüm A artık kullanılmamalı.
PCI PIN Güvenliği, saklanan ve kurumlar arasında paylaşılan simetrik anahtarlar için anahtar bloğu ya da eşdeğer bir yöntem şart koşuyor. Acquirer’ların, processor’ların ve HSM üreticilerinin son yıllarda eski varyant tabanlı yöntemlerden anahtar bloklarına geçmesinin sebebi bu.
TR-34: İlk anahtarı terminale ulaştırmak
TR-31, iki tarafta da ortak bir anahtar şifreleme anahtarı olduğunu varsayar. Peki bir üye işyerine yeni kurulmuş terminal, sahaya teknisyen ve anahtar yükleme cihazı göndermeden bu ilk anahtarı nasıl alacak? Bu işin adı uzaktan anahtar yükleme (RKL); standardı da TR-34.
TR-34’te açık anahtarlı kriptografi kullanılır. Bir yanda anahtar dağıtım sistemi (KDH: acquirer’ın ya da güvenilir bir üçüncü tarafın HSM destekli sistemi), öbür yanda anahtarı alan cihaz (KRD: terminal) vardır. Süreç kabaca şöyle işler:
- İki tarafın da, ikisinin de güvendiği bir sertifika otoritesinden alınmış sertifikası vardır. Terminalin özel anahtarı güvenli işlemcisinin içinde üretilir ve oradan hiç çıkmaz.
- Terminal sertifikasıyla kimliğini kanıtlar. İki adımlı yöntemde ayrıca rastgele bir değer gönderir; sistemin bu değeri cevabında geri yollaması gerekir. Böylece eski bir mesaj kaydedilip yeniden oynatılamaz.
- Dağıtım sistemi bir anahtar paketi hazırlar. Simetrik anahtar, anahtar bloğundaki gibi kullanım bilgileriyle birlikte terminalin açık anahtarıyla şifrelenir, sistemin özel anahtarıyla imzalanır ve CMS yapısında paketlenir.
- Terminal imzayı ve rastgele değeri doğrular, anahtarı güvenli alanının içinde çözer.
Sonuçta terminal; hiçbir kişinin ve hiçbir ara sistemin açık hâlini görmediği bir simetrik anahtara sahip olur. Bu genellikle terminal ana anahtarı (TMK) ya da ilk DUKPT anahtarıdır.
İkisi birlikte nasıl çalışır?
Tipik bir terminal filosunda bu iki standart, aynı sürecin art arda gelen iki adımıdır:
- Kurulum günü: Terminal, anahtar şifreleme anahtarını TR-34 ile uzaktan alır.
- Sonrasında her gün: PIN, MAC ve veri anahtarları bu anahtarla yenilenir ve TR-31 anahtar bloklarıyla taşınır. Host’lar arasında bölge anahtarları da aynı bloklarla paylaşılır.
Ulusal programlar bunun üzerine kendi kurallarını ekler. Türkiye’de örneğin BKM, TechPOS terminalleri için uzaktan anahtar yükleme hizmeti veriyor. Acquirer tarafı da HSM komutlarını, sertifikalarını ve terminal kurulum akışını bu sürece uygun hâle getirmek zorunda.
Kendi altyapınızda nelere bakmalısınız?
- HSM yapılandırması: Ödeme HSM’iniz anahtar bloğu destekli bir LMK ile mi çalışıyor? Host uygulamalarınız anahtar alma ve gönderme komutlarının anahtar bloğu versiyonlarını mı kullanıyor?
- Kullanım bilgileri: Anahtarların kullanım amacı, kullanım şekli ve dışa aktarılabilirliği olabildiğince dar mı tanımlanmış, yoksa hepsi “her amaçla kullanılabilir” diye mi dışarı veriliyor?
- Terminal filosu: Hangi terminal modelleri TR-34’ü destekliyor, hangileri hâlâ fiziksel anahtar yüklemeye ihtiyaç duyuyor?
- Sertifikalar: Dağıtım sistemi ve terminal sertifikalarını hangi sertifika otoritesi üretiyor; süresi dolan ya da iptal edilen sertifikalar nasıl yönetiliyor?
- Test: Canlı anahtarlara dokunmadan önce tüm anahtar değişimini bir HSM simülatörü üzerinde baştan sona deneyebiliyor musunuz?
Bu maddelerin hiçbiri karmaşık değil, ama anahtar bloğuna geçiş projeleri genellikle tam da bu noktalarda sessizce tıkanıyor. Bunları baştan doğru kurduğunuzda, her anahtar yalnızca üretildiği iş için kullanılabilir hâle geliyor ve “anahtar bloklarını destekliyoruz” demek gerçek bir anlam kazanıyor.